خود سوزی ابراهیم2

khodsozieebrahim0 — Fri, 21 Dec 2007 15:01:18 GMT

یک کار برای نقد

================

مادر بزرگ
سرمي خورد
صابونهاي کارخانه ي هيتلرسازيت را
به دستهات
نگاه نکن که خون را نخشکيده اند
هيتلرهاي کارخانه ي صابون سازيت را
وقتي که زير مانيفست هاي يک ملاقه خرد ميشدند
اويز اخر تراژدي يک موزيک رپ شدند
در موج اخر راديو گير كردﻨ...

امريکا.........نه
اسراييل.........نه
بي بي سي يا چل بار گفته بود
مادر ها را که چطور صابون هاي کهنه شويي ميشدند
ومردها
تو از دوئل اخرين وسترنهاي قرن برگشته اي
با هفتير هاي از ته سيگار پر
نعل اسبت
را چه کسي دزديد؟
توي کدام قرص امشب من خلاصه ميشوي
که فکر قشنگ تو کله ي من را خنک نميکند
اينجا کجاي دنياي تيمارستان است
که اول شخص شعر من اقا سيگار؟
بگو هاي
کجاي شعر هاي من يک نخ سيگار است؟
اين مرد
اتش کدام عشق
عشقش را با سيگار من ميخواهد روشن کند!
کام اول را توي حلق مردي ريخت
که دوست ...حال ميکرد
پرچم امريکا را که لگد مال مي کند
وهميشه براي هميشه گفت
ازادي را تيرباران هم اگر کنند
توي خط بريل ديده ميشود
لگد...بکوب ونگاه...
نگاه کن ستاره هاش هي بيشتر ميشوند
بيشتر اماستاره هاي ما دارند
دارند
بنگ ويا شايد بنگ
هفتير شليک ميشود
اخرين ته سيگار روي زمين مرد من ولو
يک صحنه ي غير احساسيست
وقتي که مادربزرگ
روي صندلي راحتيش
به فيلم خوب بد زشت گوش ميدهد

khodsozieebrahim0 — Tue, 07 Aug 2007 08:18:18 GMT

این مرد به استناد دو ماده غریب
محکوم به چند سال زن ذلیلی اجباری است
باید که خط خط شعرهاش
موشک شوند دست کودکی
باران خانه ی همسایه ای که جنگ زده نبود
وجنگ ،یک شعر عاشقانه است
هرچند که مردن عاشقی را
در توالت عمومی شروع جنگ شد
اه
مرجان نقشه ی جغرافیای من را
دزد های دریایی نبوده
پای تو زیر درخت بیکاری سوخته دفن نکرده
پشت خط رهات
تا بوق بوق تلفنی که اشغال میشود جزیره
مرد
مرجان
زیر رنگ و مش موهات استتار کرد
هی قطعنامه به لبهات میکشید
هی تند تند خشاب روی سرت
سیمرغ سوخته از سینمای بلوتوز میرسید
تصویر مردی که پشت راه راه های چفیه اش زندانی است
مردی که ایکس نخورده احساس میکند در اسمان گم است
ومشت
مشتهاش
مشتی پر از فشنگهای معطل است
ته ته گلوش
گلنگدن کشیده مرگ
ومرد

تیر انقلاب باران سرفه هاش
به روسری ابی تو فکر
میافتم
دختری که موهاش
توالت عمومی را
به باد مسخره ی مردها پریشان شده است
///////
//////////
/////////////
///////////////

روسری ابیت را بردار دختر
دوران عشق صلواتی تمام شده است

khodsozieebrahim0 — Fri, 01 Jun 2007 05:45:36 GMT

کلاه بردار تر از تو کیست؟

تو

که

شالهای مرا کلاه کرده ای

وقیافه ی سه در چارت را در سلول انفرادیم اویزانی

در بند دوم چشمهات

که راه راه خاطرات هر چه زندانی بی ملاقاتی ام

پر از سلامتی ازادی

سلامتی زندونیای بی

//صدای قیژه ی در

سرباز با مشتی از تیر های معطل

قلبهای کاغذیت را اویزان چند قطره خون

چقدر سر کاریم

چقدر معطلم

وقتی که این راه رو به بند اخر چشمهات ختم میشود

وقتی که زیر روسری ابیت

شب بود ویک سکوت

یک حجب زشت

یک خجالت کثیف

وقتی که قرص ماه میشدی

از

روی خطوط ماس

ماس مالی شده ی ل ب

لبها

وقتی که قرص ماه می شدی

تا روح ادم خواری من زنده شود

از باز شدن یک کمربند

تا بسته شدن یک مشت

سی ...لی..لوختت می...

بد اموزی این کلمات را به بند اخرچشمهات کشیده میشوم

هرچند که قسمتی از این شعر را چیده باشیم

باور

نه

مسخره است

با این که طهران را بدون دسته کرده اند

این عشق با ت دسته دار تمام شود

مثل طاهره

مثل

اصلا بگذار حالا که این عشق معطل من است

تابوت هم با ت دسته دار شروع شود

مثل همین طناب

مثل تویی که با ت دسته دار شروع میشوی



گل

تنها یک گل

در بازی چشمهات

یک گل که ساده بیشتر نبود

تماشاگر نماهات مدام فحش

دارم فحش می خورم

هرچند تو را با چند شاخه گل روی سرم خراب می کنند

khodsozieebrahim0 — Thu, 16 Nov 2006 06:06:18 GMT

سلام

بعد از مدتی که رایانه خراب شد

حالا امدیم اما با یک کار جدید

لطفا نقد کنید

=================

حماسه با تو شروع شد

وقتی که از ۱۰۰های قرص ضد بارداری گذشتی

وقتی که زن درون کوچه فوت می شدی وان یکاد

وقتی فرشته های دیپلم ردی ترا

چرا برای همیشه به کوچه ی علی چپ زدی؟

حماسه با تو جان گرفت

وقتی که زخم جنگهای زرگری از پیشانیت گذشت

مرد توی شکم زن کارد شد

زن توی شکم مرد

مرد گفتم که یادت بیفتد

بفهمی

ترا چقدر نامردند

{مخاطب عزیز

به دلیل کمبود امکانات

لطفا از نوار های کاستتان صدای ناله ی یک نی راplay کنید}

لا

عزیز مادر

جونم

من

مو از روز ازل بختم کج

کج افتاد

شانه را گیر میکند زن کنار بیست سالگیت

پر از سنگهایی که به سرت خوردند و ادم نشدی

عزیز مو

مو از روز ازل بختم کج افتاد

چرا که مادرم شیر غمم داد

لا

این جای شعر باید نوار بپیچد

توی گلوی زن بغض شوی

از تصویر های دلخراش پر شوی

انقدر که

{لطفا بیماران قلبی به این تصاویر...}

زن چشمهاش را میبندد

میشمارد تا قایم شوی

به بیست که میرسد

سر چهار راه

چند بسته چسب زخم

حرام ادمهای میکنی

که خون ترا حلال کرده اند

تاثیر اینشتاین بر ادبیات مدرن

khodsozieebrahim0 — Fri, 06 Oct 2006 13:06:18 GMT

((فیلسوفان به طرق گوناگون جهان را فقط تفسیر کرده اند اما سخن بر سر تغییر ان است))مارکس

بی شک افراد زیادی بودند که در ادبیات امروز (منظور ما مدرن است) سهم به سزایی داشتند که یکی از انها البرت اینشتین بود.

او(( فیزیکدان ریاضیاتی بود که با نظریه های نسبیت خاص(1905) ونسبیت عام(1916) فیزیک نیوتونی را واژگون کردونشان داد که اگر اجسام در سرعتهای نزدیک به سرعت نور حرکت کنند اتفاق عجیبی مانند کاهش اندازه یا کاهش جرم خواهند داشت)) که البته به نظر من نزدیک شدن به سرعت نور را میتوان این جور هم تعریف کرد که اگر شما با دو گام سریعتر راه بروید به سرعت نور نزدیکتر شده اید وبا این تعریف اگر در موقعیتی از این چرخه ی زمانه ناراحت شدید وبه عجبا گفتن افتا دید جای هیچ نوع نگرانی نیست وشما باید از ان پس کمی سریعتر راه بروید تا دچار افسردگی و دیگر بیماریهای روانی امروز نشوید . به طور مثال ویژگیهای معشوق در شعر گذشته را اگر الان که کمی به سرعت نور نزدیکتر شده ایم به بحث بگذاریم به چندین تفاوت بر میخوریم که میتوان از 1.عوض شدن جنس معشوق در شعرهایی که معشوق مرد میشود ویا حتی در اشعار همجنس گرایانی که معشوق وعاشق از یک جنسند 2.توانایی انجام کار معشوق که در گذشته وجود نداشت 3.معشوق از جنبه فردی به عمومیت میرسدو....

اینشتاین معتقد بود که جایگاه ناظر همواره بر نتیجه تاثیر دارد ونتیجه را نسبی و احتمالی میکند .(( این تبلوراصل اغازین کوبیسم بود که به موجب ان اگر از جاهای مختلف نگاه کنیم هر چه دیده میشود همیشه بسته به جای دیدن جنبه نسبی دارد)). انچه که در ادبیات جدای از بحث تشابه واستعاره میگنجد.یعنی لیوان خالی در شعری که با لکنت زبان میاید یا بر اثر ترس نیمه است یا نیمه ی یک لیوان سم است ویا اصلا نیمه بوده است ویا... واین مسئله برداشت را از یک شعر با قطعیت ناسازگار میکند.

((پیوستار فضا-زمان چهار بعدی اینشتاین کاربرد مونتاژ وکولاژ را در هنر بازتاب داد.شدت وفشردگی فضا-زمان به دلیل هایی به صورت تراکم جهان در یک ذهن واحد می یافت)) تا ان جا که در بسیاری از کار های مدرن مجموعه های در هم تنیده ی فکری وعاطفی در یک لحظه ی زمان تعریف میشد.بی شک رمانهایی که اتفاقهای چند ثانیه ای چند صفحه ان را پر میکند با فضا هایی که متراکم و پر از خفقان هستند کم دیده نشده است.

مرگ مولف ویا حتی به کار بردن کلماتی که قطعیت ندارند در ادبیات معاصر بسیار چشمگیر بوده است وبی نصیب از تئوری نسبیت نبوده اند حتی بی ثباتی زمان در ادبیات امروز.

ماخذ :کلیه جملات داخل دو گیومه از کتاب مدرنیسم نوشته ی پیتر چایلدز وبا ترجمه

رضا رضایی به چاپ 83 نشر ماهی بر میگردد.

====================

ویک کار از خودم

==========

□

سجاده تا نفرين يک دعا پهن شد
□

سنگي به سنگسار خورشيد نمانده است
شلهاي خيابان به کوتاي خويش ميبالند
و سان پاطلايي هارا رژه
سربازهاي فراري ميروند
□

مرده شور ها به انتظار دموکراسي تو
توسوپسيت تروريست هارا ميشوند
بي بي هاي دل دل بريده امن يجيبو
تو
نيامده اي
گلوله ات روي شقيقه ها ي ثانيه هاست
سرخ
سرخ روي انتظار تقويم چکيده اي
تاجانمازهاي اضافه خورده مدام خودکشي کنند
من کاسه اب توبه خون مي شويم
□

نه

◦

کج ومووج
روي شعاعهاي شکست خورده اش
سبز
سبز بنويسم
بگذار
سجاده تا نفرين همين دعا جمع شود

khodsozieebrahim0 — Wed, 20 Sep 2006 18:37:46 GMT

نه

باور میکنم

هنوز کسی هست

جوانی که جایش را به پیر مردی بدهد

ودختران اخر اتوبوس را زاغ بزند

برای سالروز مرگ فرهاد

khodsozieebrahim0 — Fri, 01 Sep 2006 15:48:18 GMT

فرهاد.. جمعه.. شهيار قنبري...

سالروز پر زدن فرهاد را با تمام دوستدارانش گرامي ميداريم

{نوشته زیر از مجله موسیقی قرن ۲۱ شماره ۶ میباشدبا

عنوان مرد تنها هم مردبر اساس انچه شهیار قنبری میگوید}

براي کسي شدن براي اسطوره شدن براي به اوج رسيدن براي اين که تار نما ها از
مرثيه لبريز شوند بايد مرد.
مرد تنها هم مرد وناگهان اسطوره شد.
سوگواران گناهکار دوباره انگشت اتهام به جانب يکديگر دراز ميکنند که بگويند :
من بيگناهم.تو بودي که دست او را نگرفتي.تو بودي که گذاشتي تمام شود.حرام شود
وباري ارام ميگيرند وبه بستر ميروند.
حافظه ملي پاک پاک است.حافظه هنري هم.هيچ کس هيچ چيز به ياد ندارد اين که چه
کرده اي مهم نيست.اين که چه نکرده اي مهم است .دوباره يکي ميرود و ما همه ي
دسته گلها پوسيده را به پايش پرتاب مي کنيم.
بر امواج اينترنت تصويرش را تاخت مي زنيم.شعر مي نويسيم ،رج ميزنيم بغض ميکنيم
وسبک ميشويم اين همه انرژي دير هنگام به کار هيچ کس نمي ايد.
اما اگر زنده بود به دردش ميخورد. از اين همه ((دوستت دارم ))ها ميشد يک بغل ترانه
به خانه رفت.
يک تهران بود .يک(( کوچيني)) يک فرهاد.که از ريچارز مخواندcryingtime که بزرگان
جهان را از بر داشت.
((اسفنديار)) که ميخواست برلي فيلم رضا موتوري موسيقي ويک ترانه متن بنويسد با من از
فرهاد گفت.هردو از اين فکر روشن وشفاف شديم وگل داديم.
شانزده سالگي ام در يک برنامه راديويي قد ميکشيد .راديو تهران صبح جمعه برنامه ي اواي
موسيقي تهيه کننده :هوشنگ قانعي.
من نويسنده وگوينده اش بودم .در نخستين برنامه تا بلنداي فرهاد وblak cats رفتيم وصدايش
را شنيديم.
((اواي موسيقي))از موسيقي پاپ جهان و گرو هاي خانگي ميگفت. بر فرازشان از فرهاد.فرياد
فرهاد!

روبروي من ايستاده بود وکاغذ سپيد وسياه را دور ه ميکرد.
-با صداي بي صدا مث يک کوه بلند مث يک خواب کوتاه يه مرد بود يه مرد...
لبخند اش را به من بخشيد.وروزي ديگر صدايش را به اسمان دوخت.
ترانه را شبي تا سحر در اپارتمان علي عباسي تمام کرديم.خط به خط ،نت به نت، کلمه به کلمه،

بغض به بغض.
رضا موتوري شهر بي طپش را مرور مي کرد تا به اخر خط برسد.پرده هاي سينما از خون سرخ شد.
فيلم سياه و سپيد سياه تر شد.
فرهاد در کنار نوازندگان نه دور تر از واروژان واسفنديارکلمه هايم را ميگريست.
استوديوي تلويزيون ملي ايران بود ومن هنوز چهره ي بيست سالگيم را در اينه نداشتم
فرهاد پاک بود .روشن بود ،نازک بود، ارام بود، دانا بود.فرهاد از همه بهتر بود .از همه سر بود.
بعد ((جمعه)) از راه رسيد. اين بار در خانه اسفنديار روبروي سازمان سينمايي پيام.
نازنين هديه اي براي تو که هر روزت جمعه است.
هيچ کس حاضر نبود اين صفحه را منتشر کند.سرانجام اسفنديار با يک صفحه فروشي قرار
گذاشت که در برابر پولي اندک.بغض ما را به خانه ها ببرد.
((جمعه)) پيروزي ترانه ي نوين بود.((امنه)) اغاسي را پس زد!
وبعد اسفنديار به زندان رفت ومن در خلوت هوشيار وخوش رنگ ((واروژان)) خيا بان
بيست وپنج شهریور کوچه ي محسني به هفته خاکستري رسيدم.
-شنبه روز بد ي بود روز بي حوصلگي
وقت خوبي که مي شد غزلي تازه بگي...
...جمعه حرف تازه اي برام نداشت
هر چي بود پيشتر از اين ها گفته بود...
بازجويان اوين گمان ميکردند که اين ترانه را اسفنديار نوشته است اما سازهاي زهي از
عطر واروژان مست بودند.
وبعد کودکانه امد ومن به سفر رفتم.به رم.به لندن.وقتي برگشتم اسفنيار ترانه را اماده کرده
بود.با هم به استوديو رفتيم وفرهاد دوباره به گل نشست.
- بوي عيدي بوي توپ بوي کاغذ رنگي ...با اينا زمستون و سر ميکنم
با اينا بهار وباور ميکنم
نميدانم چرا ين خط اخر را کنار گذاشتيم؟
وبعد(( اوار )) به دنيا امد در دستهاي من و فرهاد واندرانيک.
فرهاد اهنگساز شد
کاري ناب با تنظيمي ماندگار
وبعد انقلاب بر ديوارها نشست.
روايت تازه اي از جمعه ضبط شد .با بغض هم سرايان .وصداي به هم خوردن قلوه
سنگها که انگار فرياد مسلسل بود!
بعد اخرين تجربه از راه رسيد.نجواها.
شعري که در کنار دريا به گل نشست.اسفنديار بر ان موسيقي نوشت.اما به استوديو
نرفت.
اسفنديار به امريکا رفت ومن به انگليس وبعد به فرانسه رفتم فرهاد در خانه ماند و
در نواري به نام(( برگ زرد))نجواها را خواند بي انکه ما را خبر کند و بعد مقدمه اي
بر ان افزود که ما را خشمگين کرد.
وبعد يک بار ديگر همين ترانه را اجرا کرد اين بار در البومي به نام خواب وبيداري.
به همراه اهنگهاي خودش بي ان که نام ما را بر پيشانيش بنويسد.وبعد من از اين خشم
و قهر حرفه اي در کتاب دريا در من سخن گفتم.
فرهاد به امريکا امد و شادا که ساعتي با هم حرف زديم وگلايه ها را شستيم و دوباره
روشن شديم.
و بعد يکبار ديگر در برابر دوربين نشسته بودم که خبر امد فرهاد هم رفت!
وبعد هق هق من بند نيامد وهنوز که هنوز نمي دانم با اين شور بختي چه کنم!
فرهاد شيرين بود، يک کار خانه قند پارسي بود، آباد بود، ازاد بود که ديگر تکرار
نخواهد شد.
به همين سادگي.
واينک نابلد ترينمان اين رسوايان بر خاکستردان اش اشک ميريزند ومرثيه
ميخوانند وموعظه ميکنند وبراي روي جلد نشريه ها عکس ميگيرند.
و فرهاد از ان بالا يا پايين ميخندد.
درست مثل لحظه اي که شعر مرد تنها را مرور ميکرد.
((سهراب)) ميدانست که مرگ پايان کبوتر نيست وفرهادميداند دوباره به دنيا می ايد.

بي وقفه از هفته هاي خاکستري اينک ققنوسي پر و بال مي گشايد که سايه
گسترده اش، خردي ما هجي می کند.

khodsozieebrahim0 — Fri, 18 Aug 2006 20:58:18 GMT

متاسفانه وبلاگ خودسوزی ابراهیم با تغییر ادرس مواجه شد

فقط به این دلیل که رمز ورود مرا عو... کرده اند یا....

به هر حال با تغییر ادرس در خدمتیم ودر این راه جا دارد از زحمات

مسولان سایت بلاگفا که در عین خونسردی جوابهای مرا ندادند و مجبور

به تغییر ادرس شدم تشک.. کنم

========================

اما به هر حال با اضافه خدمت خوردن تصمیم گرفتم تا به اضافه یکی

از کار های جدیدم نوشته ای از دفتر دوران اموزشی را بیرون بکشم

وتجدید خاطره کنم

-------------------

فشنگ ها برای کشتن زمان ثانیه ها را نمیکشند وروزهای کثیف در

جانمان گیر کرده اند.برجکها نگاهم را به نهایت چشمهای تو ایست

میکشند وحریر موهات را عاشقم میکنند دژبانهای شبگرد مست که شب

را شاعرنه به شعرم نشسته اند .

من با تمام سیم های خاردار اسم فامیل بازی کرده ام اما اسم شب سیا

هشان را هنوز نفهمیده ام.

دستهات وگرمی اتشینشان خاطره ها را به سوگ من نشانده اند که اتش

گرفته ام بدون هوای تو واین تکفیر لبهایی است که جادوگرم میکند به

مرخصی های جعلی.////۱۲/۱۱/۸۳ مرکز اموزشی ۰۷ ////////

--------------------------کار جدیدم که ان را نقد کنید-------------

ماهیانه تو بود یا من؟
شیرین
چند قطره خون از دماغت
ریخته توی ادبیات زیر زمینت
تا من لباس شخصی هات را اویزان چوب لباسیم
وباتونهای انقلاب برقی چشمهات
هرشعر عاشقانه را به سیخ می...
...کشتند
                 .
                 .
                 .
نزدیک من نمیشوی
نه
روی سپیدی شعرت حرام میشوم
نزدیکتر نمیشوم
                .
                .
                .
لبهات پر از سلولهای انفرادیند
در اعتصاب بیانیه های سوخته بر پیک نیک
من
خسرو ...پر... وریزپلاکاردها
پا در هوام کرده اند
اتومبیل ضد گلوله ات را
دود شیشه هاش تروریستم
نه
چشمهام را
یا تو نمی فهمی
یا
من
فرهادم
                  .
                  .
                  .
یک زرورق به دور شعر سپیدت
تا سانسور کدام ترانه میشوی شمع؟
شیرین
پروانه ی سوختن گرفته ای
خسرو ...پر...وریز پلاکارد هاش را
بیستون جای خوبی برای سرگرم کردن فرهاد است!
))به گزارش صبح امروز
در یک حمله انتحاری
برجهای دوﻘﻠ..سه یا شاید چهار ﻘﻠ..
شیرین
در تصویری تمام رنگی
کف عشق کرده است((

======